İş Kanunu

İş Kanunu, bir iş sözleşmesiyle çalışan işçiler ile işverenlerin hak ve yükümlülüklerini düzenler. Sözleşmenin kurulması, feshi, çalışma süreleri, ücret ve izinler bu kanunun konusudur. Kıdem tazminatı ise hâlâ eski 1475 sayılı İş Kanunu'nun yürürlükte kalan 14. maddesine göre hesaplanır.

İşe iade ve işçilik alacağı davalarında dava açmadan önce arabulucuya başvurmak zorunludur. Aşağıda en çok soru aldığımız maddeleri özetledik.

Öne çıkan maddeler

Madde 17: Bildirim (ihbar) süreleri

Belirsiz süreli iş sözleşmesini feshetmek isteyen taraf bunu önceden bildirmelidir. Asgari süreler kıdeme göre değişir: altı aydan az çalışana iki hafta, altı ay ile bir buçuk yıl arasına dört hafta, bir buçuk ile üç yıl arasına altı hafta, üç yıldan fazla çalışana sekiz hafta. Bu sürelere uymayan taraf, süreye ait ücret tutarında ihbar tazminatı öder.

Madde 18: İş güvencesi

Otuz ya da daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden, davranışlarından ya da işletmenin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Madde 20: İşe iade başvurusu

Feshin geçerli bir sebebe dayanmadığını düşünen işçi, fesih bildiriminin tebliğinden itibaren bir ay içinde arabulucuya başvurmak zorundadır. Arabuluculukta anlaşma sağlanamazsa son tutanaktan itibaren iki hafta içinde iş mahkemesinde dava açılabilir.

Madde 41 ve 63: Çalışma süresi ve fazla çalışma

Haftalık çalışma süresi en çok kırk beş saattir. Bu süreyi aşan çalışma fazla çalışma sayılır ve her saati için normal saat ücretinin yüzde elli fazlası ödenir. Denkleştirme uygulanan işyerlerinde, ortalama haftalık süre aşılmadıkça bazı haftalarda kırk beş saati geçen çalışma fazla çalışma sayılmaz.

Bu kanunla ilgili hizmetlerimiz

Kıdem ve ihbar tazminatı, işe iade ve fazla mesai alacakları için iş hukuku, zorunlu arabuluculuk görüşmeleri için arabuluculuk sayfalarımıza göz atabilirsiniz.